Terugblik op de schrijfretraite van 9 t/m 14 augustus
We zouden geen grote verhalen meer hebben, hoor ik vaak. Deze zomer bewees het tegendeel. Grote verhalen genoeg. Wat ik doe, is ze tot leven wekken. Ik koppel ze met schrijfoefeningen aan ons leven. Dan gaat zo’n verhaal ineens over jou, dan krijgt het scheppingskracht.
Ze bieden ons wat we zo nodig hebben: veiligheid, erkenning, troost, hoop en moed. Bezield, doorleefd en herkenbaar. Lekker afkijken bij oude helden die ook hun paadje zochten.
Op de Climont in Frankrijk woonden we een week in het Gilgamesj epos. Een heerlijk plastisch verhaal over een soort ADHD-koning die om zich heen slaat en vrijt. Tot hij zijn beste vriend verliest. Dan neemt hij zich voor onsterfelijk te worden en onderneemt talloze pogingen.
We doken diep in onze eigen copingsmechanismen en mislukte probeersels. Tot we aankeken wat we werkelijk misten, toen draaide er iets.
Begin dit nieuwe seizoen goed en plan tijd in om te schrijven.
Kort, langer of lang. Het begint met een besluit en misschien wel hier.
Pauline Weseman
Ulla Berger was onze vrijwillige kokkin. Zij kookte de hele retraite heerlijke verse maaltijden met lokale produkten voor ons. Elke dag bonen in alle soorten en maten, telkens begeleid door een prachtig spiritueel bonenverhaal!
« Het programma heb ik ervaren als rijk en gevarieerd: de inspiratie die diverse mensen – ook wij deelnemers – aanboden, de extra lange pauze na de altijd heerlijke lunch, het schrijven in het bos, schilderen en kleuren, de filosofische bespiegelingen en onze avondwandelingen in het bos, met gouden stammen in de ondergaande zon. En als bonus de zonsverduistering!
Wat ik meeneem is de kracht van autobiografisch schrijven in opdracht, hoe iets onbewusts zich laat raken en opschrijven en de helicopterview van het gerijpte leven, dat een moment uit het verleden in een warmer, waardevoller licht kan zien. Wat ik ook meeneem is de kracht van samen in stilte luisteren, zonder oordeel, het bevrijdende daarvan. » Susana Rusch
ABC-Climont 